Europees fonds voor regionale ontwikkeling Samenwerkingsverband Noord-Nederland
  • 7 dagen per week open
  • 40 professionals voor stijladvies
  • 4.895 schoenen op voorraad
  • 92.000 blije klanten in onze winkel
 

'Zo vader, zo dochters' in Exloo

Een jaar geleden kozen Lisa en Roos Schutrups er tot grote vreugde van vader Jan voor om te zorgen dat Schutrups een familiebedrijf blijft. Zij maakten hun officiële entree op de winkelvloer. Het eerste jaar stond in het teken van leren, leren en leren. Gedrieën kijken zij terug, en vooruit. 

Een jaar geleden was Jan Schutrups nog vooral blij met het feit dát zijn dochters, best tot zijn verrassing, hadden aangegeven hem te zijner tijd te willen opvolgen. Nu Lisa en Roos een jaar actief zijn, is die blijdschap omgeslagen in trots. Op hoe zijn dochters het oppakken. Op hun inzet. "Ik zie dat ze allebei heel toegewijd zijn", zegt hij. "Lisa was laatst met me mee op inkoop. Dan zie ik haar 's avonds tot half twaalf dingen plannen en orders invoeren. 'Moet je niet even stoppen', vraag ik dan. Maar ik heb ze er voor gewaarschuwd toen ze in de zaak kwamen. Dit werk houdt niet om zes uur 's avonds op. Als de inkoop gedaan is, dan komt er nog heel veel werk achter weg. Het mooie is: ik hoor die meiden nooit mopperen. Dat betekent dat ze snappen wat het werken in je eigen zaak inhoudt. Zo gaat dat dus. En als je dat kunt, dan voelt werken niet als werken. Ik vind het prachtig om te zien dat ze dat zo snel hebben allebei, eigenlijk vanaf de eerste dag."

Van 'rustig beginnen' was voor de Schutrups-dochters dan ook geen sprake. Naast hun werk in de winkel en op de achtergrond volgen ze namelijk allebei ook de opleiding tot register-podoloog via de Schutrups Academy. Waarbij de eerste twee studiejaren in één jaar werden gedaan. Lisa: "Het is sowieso best een pittige opleiding. Als je hem dan versneld doet én het komt bij alle andere dingen die je in en rond de winkel doet én je bent nieuw, dan is dat best pittig. Maar het is wel heel leuk allemaal en dan kun je dat hebben." Roos vult aan: "Het is wel heel belangrijk dat we meteen de opleiding zijn gaan doen. Wij weten zoveel meer dan een jaar geleden. Het gaat allemaal in zo'n hoog tempo. En in de winkel heb je ook echt voordeel van de opleiding. Je kunt mensen met voetklachten veel beter adviseren."

Pittig jaar

Van 'tegenvallers' willen de zussen dan ook niet spreken. Het was een pittig eerste jaar, maar dat heeft ze al dochter van twee rasondernemers niet verrast. Wie veel doet, leert snel. Ook vader Jan zou geen 'tegenvallers' kunnen benoemen. Integendeel. "Wat ik heel mooi vind is dat je je kinderen nóg beter leert kennen. En in alle omstandigheden. Je ziet waar hun sterktes en zwaktes zitten. Stiekem wist je dat wel, maar als je ook nog samenwerkt, komt het beter aan de oppervlakte. En je ziet dingen van jezelf terug in je dochters. Waar het zwaktes betreft, wil je ze behoeden voor valkuilen waar je vroeger zelf in bent getrapt. En voor de hardheid die er soms is van de buitenwereld .Als die zich op jou richt, kun je er wel mee omgaan. Maar als het om je kinderen gaat, dan ligt dat toch even anders." 

Binnen de rails

Wat bedoel je daarmee? "Nou, als je anders bent dan anderen, roept dat soms weerstand op. Schutrups is in mijn ogen een trein die niet altijd binnen de rails rijdt. Dat willen we ook niet. Wij doen dingen anders. En dat leidt niet alleen tot applaus, zullen we maar zeggen. Omdat ik nu mijn dochters meeneem op die reis, ontneem ik hun een beetje de zekerheden. Dat heeft niet alleen voordelen. De tijd dat je ze als vader kon beschermen, is over. Ze zitten in één klap volledig in de grotemensenwereld. Als ze nu een verbouwing voorstellen in je zaak, dan kan dat niet zomaar. Dan moet je dingen regelen, plannen maken, dat kost allemaal tijd. Daar moet je geduld voor hebben. En je snapt: dat is bij kinderen van mij niet de sterkste eigenschap, haha. Ik wil ook altijd: meteen."

Hebben de dochters ook nieuwe kanten van hun vader leren kennen? In koor: "hij is relaxter geworden!". Jan: "Dat klopt wel. In plaats van twee heb ik nu zes ogen in de zaak. Wij kijken er ook nog vanuit drie invalshoeken naar. Ik krijg van Lisa en Roos eerlijke feedback. Hun overlevingsdrang is anders dan van andere mensen, nu ze mij willen opvolgen. Er zit een soort oerdrang voor het bedrijf in, die je van andere personeelsleden niet mag vragen. Zij willen dat het DNA van het familiebedrijf blijft. Ze willen er diepgaand voor gaan, met een grenzeloze energie. Ik zie dat het voor hen geen baan is, maar een manier van leven. Dat geeft mij een stuk rust. Waardoor ik me weer meer bezig kan houden met waar mijn kracht ligt: het totale Schutrups-concept."

Alles doen

De zussen Schutrups zijn bepaald geen eeneiige tweeling. Jan: "Lisa wil alles wel doen. Dan zit ze net voor haar examen en is ze bezig met verkopen in de winkel, stage bij de zorg, het Schutrups Magazine, de social media en het voorbereiden van het examen. Dan moet je bij haar focus aanbrengen anders verzuipt ze. Roos is duideljiker. Die kiest meer. Dat is nu al een kanjer in de verkoop. Die zegt: 'Daar ben ik goed in, dat doe ik'. 'Nee' zeggen is bij Lisa een ding en bij Roos niet."

Roos: "Ik wil alles wel doen, maar ik kan vooral duidelijker zeggen of ik ergens tijd voor heb en zo niet, wanneer eventueel wel." Lisa: "Ik wil net als papa niemand teleurstellen. Maar ik realiseer me ook dat als je nooit 'nee' zegt, het onvermijdelijk is dat je juist mensen gaat teleurstellen. Papa en ik functioneren het best in de omgeving van iemand die heel gestructureerd is."

Dat is dan ook het beleid bij Schutrups, alsdus vader Jan. "Het mooie van werken in een team is dat je dingen waar je niet goed in bent, je zwaktes, kunt laten afvangen door mensen die dat beter kunnen. Ga niet werken aan je zwaktes, want daar word je toch nooit goed in, maar zorg dat er iemand naast je staat die complementair is." Volgens Roos is dat precies waarom de zussen samen door willen. "Lisa en ik versterken elkaar heel erg. Ik kan Lisa sturen in planning, maar op andere gebieden kan ik weer heel veel van haar leren."

Groot hart

Vader Jan hoort het allemaal glimmend van trots aan. Zijn dochters zijn pas 25 (Lisa) en 22 (Roos), maar ontwikkelen zich in razend tempo. "Die eager die ik bij ze zie... Fantastisch! Ik had van tevoren niet gedahct dat ze al zo'n groot hart voor de zaak hadden. Het fanatisme, de trots, de manier waarop ze alles naadloos aanvoelen. Echt geweldig."

Dus is het al tijd voor een volgende stap? "Wat mij betreft wel. Het grote geheel. De maatschappij. En daarmee bedoel ik: om je heen kijken. Ik bezoek bijvoorbeeld jaarlijks de ISPO, 's werelds grootste sportbeurs in München. Daar moeten zij ook heen. En dan spotten wat de trends zijn. Daar ontdekte je eerder dan thuis dat groepssporten afnam en individualisme opkwam. Dat het meer lifestyle dan sport werd. Dat mensen aan zichzelf wilden werken. Dat yoga opkwam. Dat voeding steeds belangrijker werd. Maatschappelijk verantwoord ondernemen. Daar moet je als bedrijf allemaal rekening mee houden. Zo'n beurs leert je even meer dan een bezoek aan H&M of Zara. Dat is ook waarom ik vakanties belangrijk vind. Niet alleen om uit te rusten, maar ook om te kijken of we dingen tegenkomen waar we in Exloo iets mee kunnen. Dat is de manier waarop je je zaak kunt blijven vernieuwen."

Langzamerhand mogen de dochters ook hun stempel gaan drukken. De eigen sneakercollectie die ze bedachten is daar een eerste voor iedereen zichtbaar voorbeeld van. Roos: "Het was het eerste jaar, dan begin je gewoon als jongste bediende." Lisa: "Precies. Rustig onderaan beginnen en je niet te veel in je hoofd halen. Er zijn hier mensen die al twintig jaar heel goed werk doen. Dan moeten wij het niet in ons hoofd halen dat wij hen wel even gaan vertellen hoe het zit. Wel is het natuurlijk zo dat we als nieuwelingen met een frisse blik kijken. Wij zijn ook niet de enige nieuwkomers. De ervaren krachten brengen de jongeren kennis bij, de jongeren geven de ouderen een jeugdige blik mee. Dat is volgens mij een ideale situatie."

Opa en oma

En speelt hun achternaam dan nog een rol? "Nee", zegt Roos. "In het team is dat helemaal geen issue. Bij klanten soms wel. Als er bijvoorbeeld een oudere klant is die opa en oma nog heeft meegemaakt en die ontdekt dat wij de 'kleindochters van' zijn, dan is dat wel altijd even een leuk momentje."

Die klanten zullen trouwens niet alleen de kleindochters van Jaap en Stien Schutrups in de winkel blijven tegenkomen, maar ook zeker hun zoon Jan. Lisa: "Toen papa deze zomer op vakantie was, ging het goed. Er staat ook gewoon een goed team. Toen hij terugkwam, zag hij dat alles gewoon door was gegaan en wat geregeld moest worden, was geregeld. Van de voetbalclubs tot het magazine, de inkoop, de verkoop, de opruiming. Alles ging gewoon door. Maar ook al zou hij zich al langzaam terug kunnen trekken, dat willen we beslist nog niet. Wij willen namelijk nog heel veel van hem leren."

En als dan ooit het moment komt dat Jan Schutrups de zaak officieel overdraagt aan zijn dochters? Roos: "Dan blijft 'ie heus wel komen. Opa en oma lieten de zaak ook nooit echt los. Dat heb je met een familiebedrijf dat je zelf hebt opgebouwd. Oma kwam hier lang nadat ze uit de zaak was nog elke week haar vinger in de planten steken om te kijken of ze genoeg water hadden. Dit is papa's levenswerk, dus helemaal weg gaat 'ie nooit." Lisa, lachend: "En als 'ie tegen die tijd niet te veel zeurt, is dat prima."